۶۳ مطلب
اصولا فیزیولوژی انسان طوری تکامل یافته که در شرایط بحرانی به نزدیکترین راهحل برای فرار از منشأ استرسزا، چنگ بزند، بیآنکه بتواند منطقا عواقب بعدی این راهحل را ارزیابی کند. از این رو، استقبال و استمداد از جنگ علیه کشور هرچند بسیار تأسفبار و غمانگیز است، اما طبق سرشت انسان، طبیعی به نظر میرسد.
قطبیگرایی شدید علاوه بر تضعیف گفتوگو، باعث آسیب به انسجام اجتماعی و افزایش خشونت نمادین نیز میشود. مرزبندیهای دوگانه میان اقشار، طبقات و گرایشهای مختلف، به تدریج جنبههای هویتی و احساسی پیدا کرده و افراد جامعه را در قالب دو یا چند قطبِ غیرقابل انعطاف قرار میدهد.
وقتی فردی مدتها تلاش کرده است، اما به خاطر عواملی که از کنترل او خارج است، به هدف خود نرسیده، احساس میکند که دیگر هیچ چیزی در زندگی اش ارزش ندارد. این احساس سرخوردگی میتواند به طور جدی بر تصمیمات آینده فرد تاثیر بگذارد.
محسن رضایی با بیان اینکه جمهوری اسلامی ایران به دانشگاه بزرگ بصیرت سیاسی تبدیل شده است، گفت: ملت ایران پس از سالها استبداد و استعمار در دورههای قاجار و پهلوی، امروز به مرحلهای از آگاهی رسیده که با تبلیغات رسانهای نمیتوان سر او کلاه گذاشت.
رئیسجمهور با تأکید بر ضرورت رفتار منصفانه و صادقانه با مردم گفت: یقین داریم اگر عادلانه و صادقانه با مردم برخورد کنیم، جامعه هرگز از ما رویگردان نخواهد شد. اکثریت مردم از وجدانهای پاک برخوردارند و اگر خدمت صادقانه ببینند، هرگز به خشونت و پرخاشگری روی نخواهند آورد.
گزارش های مختلف در مدت اخیر حاکی از این هستند که موانع بوروکراتیک بر سر راه به ویژه بخش تولید ایران، سال به سال زیادتر شده اند و همین مساله سبب شده علی رغم نیاز اقتصاد ایران به توسعه بخش تولید آن هم در فضای جنگ اقتصادی علیه تهران، این بخش آنطور که باید و شاید در مقام یک اهرم قدرتساز برای ایران ظاهر نشود و صرفا در حد بقا دست و پا بزند.
حال روحی مردم به معنای تام و تمام کلمه «بد» است و این دقیقا همان نقطه اشتراکی است که همه در آن یک صدا هستند، این که چرا اوضاع به نفع مردم جامعه تغییر نمیکند.
در ایران واقعی مثل همه کشورها عدهای موافق نظام سیاسی هستند، عدهای منتقد، عدهای معترض، عدهای مخالف و عدهای هم بیاعتنا. در چنین اوضاع و احوالی، کسی کاری به کار کسی ندارد. به صورت مسالمتآمیز در کنار هم زیست اجتماعی دارند.
«بی تصمیمی بدترین تصمیم در وضعیتی است که در قالب آن فعالانه باید تصمیم گرفت و سیاستگذاری کرد. از این رو؛ باید تلاش کرد و اجازه نداد که مسایل و نیازهای عادی به کالاها و مواردی لوکس در زندگی مردم تبدیل شوند. معادله ای که در صورت تحقق به شدت برای کشور خسارتبار است.»
واقعیت این است که به نظر میرسد افراد و گروههای که به نام تراستیها فعال هستند؛ اگرچه عامل نظام حکمرانی در مثلاً فروش نفت هستند با این حال گویی حدی از کنشگری مستقل را برای خود قائل هستند. این معادله سبب شده تا در روند بازگشت ارز حاصل از صادرات به اقتصاد ایران چالشهای جدی ایجاد شود و نوسانات اقتصادی چشمگیری رخ دهد.
