یک اقتصاددان گفت: اقتصاد ایران طی دو دهه گذشته، دو بار با شوک تحریمی شدید مواجه شده است: نخست در فاصله سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ و بار دوم در سالهای ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸.
۱۲۲۵ مطلب
یک اقتصاددان گفت: اقتصاد ایران طی دو دهه گذشته، دو بار با شوک تحریمی شدید مواجه شده است: نخست در فاصله سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ و بار دوم در سالهای ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸.
در اقتصادی که با نوسانات ارزی، محدودیتهای تجاری و تغییرات ناگهانی در سیاستهای تنظیم بازار مواجه است، تولیدکنندگان بیش از هر زمان دیگری در معرض ریسکهایی قرار دارند که خارج از کنترل مستقیم آنها است.
گزارش های مختلف در مدت اخیر حاکی از این هستند که موانع بوروکراتیک بر سر راه به ویژه بخش تولید ایران، سال به سال زیادتر شده اند و همین مساله سبب شده علی رغم نیاز اقتصاد ایران به توسعه بخش تولید آن هم در فضای جنگ اقتصادی علیه تهران، این بخش آنطور که باید و شاید در مقام یک اهرم قدرتساز برای ایران ظاهر نشود و صرفا در حد بقا دست و پا بزند.
یک فعال اقتصاد گفت: سیستم ارز چند نرخی برای اقتصاد ایران مانند سمی بود که به ایجاد رانت نیز انجامید و حذف این ارز رانتی به قول مسعود پزشکیان جراحی اقتصادی بود که باید سالها پیش آن را انجام میدادیم.
ادامه تحریمها به معنای تداوم فرسایش اقتصادی است. البته خروج از تحریمها به معنای دادن هر امتیازی نیست، بلکه نیازمند یک استراتژی دقیق، حساب شده و مبتنی بر منافع ملی است.
افزایش درآمدهای نفتی در ایران به رشد هزینههای جاری و پرداخت یارانههای مختلف منجر شده است
اگر بنا باشد که چالش های اقتصادی و به طور خاص گرانی در ایران به نحوی ریشه ای مخاطب قرار گیرند؛ باید یک رویکرد عمیق و مورد اجماع نخبگان اقتصادی کشور در دستورکار باشد. رویکردی که البته از حمایت همه جانبه نظام حکمرانی در ایران نیز برخوردار باشد.
یکی از مهمترین موضوعاتی که در سالهای اخیر باعث شده است اقتصاد ایران نتواند عملکرد مناسبی را در مقایسه با همسایگان ثبت کند، افزایش تحریمهای اقتصادی است. این تحریمهای ظالمانه، دسترسی ایران به بازارهای جهانی را مختل کرده است. اقتصاد ایران، در سالهای گذشته متکی به درآمدهای نفتی بوده و هر چند سعی کرده رشد اقتصادی خود را به درآمدهای نفتی گره نزند، اما افت درآمدها ناگزیر باعث منفی شدن رشد اقتصادی کشور شده است.
«حمایت از قدرت خرید مردم حتما اقدامی مثبت است. با این حال، برخی به طور خاص به این مساله اشاره میکنند که تخصیص کالابرگ مذکور و اقدامات حمایتی از مردم پس از زمانی آغاز شد که شاهد اوج گیری قابل توجه قیمت ارز در کشور و به راه افتادن اعتراضات از سوی مردم بودیم. آیا واقعا باید کار به جایی می رسید که اعتراضات در کشور شکل بگیرد تا حمایت موثر از قدرت خرید مردم در دستورکار قرار گیرد؟»
تورم مزمن و بالا در ایران صرفا یک پدیده اقتصادی نیست، بلکه آثار عمیق و ماندگاری بر روح و روان افراد و کیفیت روابط عاطفی و اجتماعی برجای گذاشته است. هنگامی که قیمتها بهطور مستمر افزایش مییابد و قدرت خرید خانوار کاهش پیدا میکند، احساس ناامنی اقتصادی به یکی از پایدارترین تجربههای روانی جامعه تبدیل میشود. احساسی که مستقیماً بر هیجانات، رفتارها و روابط انسانی اثر میگذارد.
