رئیس امور اطلاعرسانی دولت تاکید کرد که رئیسجمهوری صدای انتقادات مخالفان در زمینه مشکلات کشور و لایحهها را میشنود.
۶۴ مطلب
رئیس امور اطلاعرسانی دولت تاکید کرد که رئیسجمهوری صدای انتقادات مخالفان در زمینه مشکلات کشور و لایحهها را میشنود.
«این نگاه ریشه همه بحرانهای ایران در سیاست خارجی است. نگاهی که گمان میکند دیپلماسی باید در خدمت میدان و دست به سینه آن بایستد. درحالیکه اینها در طول هم نیستند؛ بلکه همه آنها در کنار و در عرض یکدیگرند و با اقتصاد و رسانه و سیاست داخلی و فرهنگ، همگی اجزای همسنگ و برابر یک پدیده به نام حاکمیت و قدرت ملی را تشکیل میدهند.»
در پی نگرانیهای فعالان اجتماعی پس از تصویب لایحه «مقابله با انتشار محتوای خبری خلاف واقع در فضای مجازی»، این گمان میرود که نه تنها در تعارض با وعدههای دولت برای آزادی اینترنت تعبیر میشود، بلکه آن را در معرض اتهام نقض شفافیت و حذف مشارکت ذینفعان در روند قانونگذاری قرار داده است.
همزمانی طرح این لایحه با حملات رژیم صهیونیستی هم شائبههای بسیاری ایجاد کرده. این همزمانی، این فرضیه را در افکار عمومی ایجاد کرده که احتمالا برخی افراد و جریانات به دنبال امنیتی کردن فضای کشور هستند. در هیچ کدام از مقرراتی که در کشورهای مختلف در خصوص فضای مجازی و...مصوب شده، قانونگذار نمیآید به خاطر وسعت گسترده فضای مجازی با پلتفرمها و سکوهایی مختلف، قانونی را برای کنترل این فضا وضع کند، چون میدانند در اجرا با مشکل مواجه میشوند.»
آذری جهرمی در واکنش به تصویب لایحه «مقابله با انتشار محتوای خبری خلاف واقع در فضای مجازی» اظهار کرد: این وعده رییسجمهور با مردم نبود.
آذری با بیان اینکه در این لایحه مجازاتهایی برای رسانهها در نظر گرفته شده است که برای مفسدین دولتی و غیردولتی حاشیه امن ایجاد میکند، گفت: تصویب این لایحه، آسیب به حرفه رسانه و آزادی بیان است. فضای مجازی مبحثی نیست که این لایحه خام بتواند آن را مدیریت کند.
نمیشود که از یک سو، سخن از آزادی بیان و کرسیهای آزاد اندیشی به میان آورد و از دیگر سو، استاد دانشگاهی، چون محسن رنانی را به اتهام ابراز نظراتش تحت تعقیب قضایی قرار داد. جامعه از پیگرد قضایی افرادی، چون رنانی که نه وابسته خارجاند و نه دلبسته پستهای داخل و تنها به توسعه ایران میاندیشند، سیگنالهای خوبی دریافت نمیکند
چهره اشنای روزنامه نگاری به بیان خاطراتی از وضعیت امنیت سیاسی خود پس از حضور در مناظرات و حضور دز شبکه «رادیو گفنگو»داشته و آرزو دارد این بار حاکمیت با تساهل و تسامح بیشتر نسبت به کنش گران سیاسی منتقد وضغیت کنونی داشته باشد .او گویا اما همچنان بیمناک است.
حرف این است که یک راهی باز شود که مردم به حقوقشان برسند، یک ثبات اقتصادی ایجاد شود...، ولی هیچکس حرکت نمیکند و وقتی حرکتی نمیشود یا اتفاق نمیافتد، شما به مجرد اینکه از ادبیات اصلاحطلبانه و مسالمتآمیز حمایت میکنید، خب متهم میشوید که تو هم رفتی دنبال تثبیت این نظام و تو هم داری از استمرار نظام حمایت میکنی و... یعنی حتی کار را برای ماها هم در این وضعیت دشوار کردند.
بدون تردید فشار بر رسانهها باعث ایجاد شکافی میان حکومت و مردم شده که خروج از آن به این آسانیها نیست. مشکل در جایی برجسته است که مدیریت کلان کشور باید مرجعیت رسانهها را قبول کند، اما حکومت اساسا یک چنین نگاهی به جامعه رسانهای کشور ندارد. سیستم رسانهها را در شکل مزاحم میبیند که باید راهی برای دفع مزاحمتهای آنان پیدا کند! چطور میتوان توقع داشت، مرجعی که حذف شده یا تلاش میشود که بیصدا شود، مطالبات جامعه را از حکومت طلب کرده و مطالبات حاکمیت را به جامعه منتقل کند؟
