ناسا عکس جدیدی از خوشه ستارهای پروین یا «M45» منتشر کرده که با نوردهی ۱۸ ساعته، درخشش ستارهها و ابرهای غبار اطراف آن را به وضوح نشان میدهد. این خوشه مشهور که در صورت فلکی گاو قرار دارد، حتی از شهرهای پرنور هم قابل مشاهده است.
۵۴ مطلب
ناسا عکس جدیدی از خوشه ستارهای پروین یا «M45» منتشر کرده که با نوردهی ۱۸ ساعته، درخشش ستارهها و ابرهای غبار اطراف آن را به وضوح نشان میدهد. این خوشه مشهور که در صورت فلکی گاو قرار دارد، حتی از شهرهای پرنور هم قابل مشاهده است.
عکسی از سال ۲۰۰۴، سایه مریخنورد «فرصت» را در دهانه استقامت نشان میدهد؛ یادآور کاوشی ۱۴ ساله که شواهد آب باستانی مریخ را به زمین فرستاد.
ناسا در تازهترین «عکس روز» خود، نمایی تماشایی از سحابی تاریک بارنارد ۹۳ را منتشر کرده است؛ تودهای اسرارآمیز از غبار و گاز که همچون شبحی سیاه در میان انبوه ستارگان درخشان کهکشان راه شیری خودنمایی میکند و راز تولد ستارگان آینده را در دل خود پنهان دارد.
کهکشان کوتوله IC 2574، با بازوهای آشفته و مناطق درخشان تشکیل ستاره، نشان میدهد حتی کوچکترین کهکشانها هم میتوانند نمایش پرشکوهی از تولد ستارهها ارائه دهند. این کهکشان کمنور و زیبا، تنها ۱۲ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و با نام «سحابی کادینگتون» نیز شناخته میشود.
ناسا تصویری خیرهکننده از صورت فلکی «شکارچی» منتشر کرده که تولد ستارهها میان گازهای سرخرنگ هیدروژن را به نمایش میگذارد. سحابیهای مشهور این منطقه، از جمله «سحابی سر اسب» و «سحابی شعله»، در این نما قابل مشاهده هستند.
دنبالهدار «ویرژوش» (Comet C/2024 E1) که برای همیشه از منظومه شمسی ما عبور میکند، با دنباله سبز و سه دنباله غباری کوتاه، در عکس روز ناسا به ثبت رسید؛ در پسزمینه نیز کهکشان مارپیچی دوردست «NGC 300» دیده میشود.
عکس روز ناسا، کوتوله سفید «RXJ0528+2838» را نشان میدهد که با شوکهای کمانی عجیب و رنگارنگی احاطه شده و هنوز راز شکلگیری آنها کشف نشده است.
در سال ۱۹۸۴، «بروس مککندلس دوم» با استفاده از واحد مانور سرنشیندار (MMU) برای نخستین بار در تاریخ، پیادهروی فضایی بدون اتصال را تجربه کرد و حدود ۱۰۰ متر دورتر از شاتل آزادانه در فضا شناور شد.
نمایی خیرهکننده از شفق قطبی در شمال نروژ، ثبتشده با ترکیبی از سه نوردهی در آبدره اوستنسفیوردن، جایی که آسمان شب سوم سرانجام صاف شد و نمایش نوری خارقالعادهای رقم خورد.
تصویر ترکیبی جدید ناسا از قمر "میراندا" اورانوس، با استفاده از دادههای قدیمی فضاپیمای «وویجر ۲»، ویژگیهای سطحی این قمر را برجسته کرده و فرضیههایی درباره وجود اقیانوسهای زیر سطحی و امکان حیات میکروبی را تقویت میکند.
