۸۸ مطلب
با بدتر شدن روابط بین الملل در سالیان اخیر منتقدان برتری جهانی ایالات متحده بارها هشدار دادهاند که جنگ سرد جدیدی در حال وقوع است. من نیز در زمره این افراد بوده ام. با این وجود، اشاره به جنگ سرد از برخی جهات واقعیت خطر موجود را کمرنگ میسازد. چنین اطمینانی وجود ندارد که روابط با روسیه و چین سرد باقی بماند.
سفر پلوسی معضل اساسی در سیاست ایالات متحده در قبال تایوان را آشکار کرد و آن را به طرز ناراحت کنندهای به جلو انداخت.
انرژی و فناوری انرژی در حال حاضر عناصر رقابت ایالات متحده با چین و روسیه هستند. رقابت موثر هم به سیاستگذاریهای جدید ایالات متحده و هم به تلاشهای مصممتر برای همسو کردن رویکردهای آمریکا با نزدیکترین دوستانش نیاز دارد.
سخنگوی وزارت خارجه چین در پاسخ به مقام ارشد کاخ سفید، امریکا را گانگستر و قلدر خواند و واشنگتن را عامل بی ثباتی و تضعیع صلح در تنگه معرفی کرد.
چین تصمیم گرفت خود را از هرگونه کمک خارجی محروم سازد تا بتواند برتری سیستم خود اثبات نماید. شاید هم دلایل دیگری برای این کار داشته است. با این وجود، با سرعتی که چین در حال خودزنی و خود خرابکاری است ایالات متحده تقریبا میتواند عقب بنشیند و رودخانه را تماشا کند.
در بیانیههای جداگانهای که منتشر شد، بیمه عمر چین، پتروچاینا، سینوپک، شرکت آلومینیوم چین و سینوپک شانگهای پتروشیمی گفتند که به بورس نیویورک (NYSE) اطلاع دادهاند و برای «خروج داوطلبانه» درخواست کردهاند.
در حال حاضر افزایش ملی گرایی و موضع قاطعانه و تهاجمی حکومت چین بدان معناست که ایالات متحده احتمالا باید زمان بیش تری را برای مدیریت رقابت ابرقدرت خود صرف کند. با این وجود، با خودداری از اهریمن سازی ایدئولوژیک، دوری جستن از تشبیهات گمراه کننده جنگ سرد و حفظ اتحادهای خود، آمریکا میتواند از پس این چالش برآید.
آیا اقتضای سیاست نه شرقی – نه غربی این نیست که در منازعه میان دو قدرت سلطهگر جانب هیچیک را نگیریم؟ ما با این موضعگیری چه چیزی به دست میآوریم؟ و گندم چه کسی را میسابیم؟ چه زیباست نصیحت مولوی که میگوید: گر دعاهای تو میسازد مُجاب – با دعائی گندم خود را بساب!
عدم اعتماد متقابل بین ایالات متحده و چین وجود دارد که به نظر میرسد هر دو کشور را در یک بازی خطرناک با حاصل جمع صفر گرفتار ساخته است.
پنج اصل اساسی نشان دهنده تلاش امریکا برای جست و جوی استراتژیای غیر قابل پیروزی در قابل چین است استراتژیای که در نهایت بیشتر به منافع امریکا لطمه میزند تا آن که بتواند جلوی صعود چین را بگیرد.
