زیدآبادی در یادداشتی نوشت: واقعیت این است که پیامبر اسلام دو شأن متفاوت داشته است. او از یک طرف، بهعنوان پیامبر مبدع مفهومی از عدالت برای بشریت بوده و از طرف دیگر بهعنوان یک رهبر سیاسی، در جهت تحقق آن مفهوم در مناسبات خاص قبیلگی زمان خود تلاش کرده است.